Helmuth Reymann

Hellmuth Reymann urodził się 24 listopada 1892 roku w Prudniku, jako syn Anny i Artura Reymann. W 1899 roku rozpoczął naukę w miejscowej szkole miejskiej, a w 1903 roku wstąpił do korpusu kadetów w Legnicy. W czasie I wojny światowej służył na frontach zachodnim i włoskim. Po wojnie pracował w policji, a w 1935 roku wstąpił do Wehrmachtu. Podczas II wojny światowej dowodził między innymi dywizjami piechoty na froncie wschodnim. W 1943 roku awansował na generała porucznika.

W marcu 1945 roku objął stanowisko komendanta obrony Berlina. Pełnił je do 22 lub 23 kwietnia, kiedy został odwołany po konfliktach z Josephem Goebbelsem. Następnie dowodził Armeegruppe Spree i został wyznaczony na komendanta obrony Poczdamu. 7 maja 1945 roku dostał się do niewoli amerykańskiej, a rok później został zwolniony. Po wojnie pracował między innymi jako urzędnik i działał w związkach kombatanckich. W latach 1952-1956 był radnym Iserlohn. Na początku lat 70. przeprowadził się do Garmisch-Partenkirchen, gdzie zmarł 8 grudnia 1988 roku.

Na podstawie artykułu „Hellmuth Reymann” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.