Ernst Daniel Adami

Ernst Daniel Adami urodził się 19 listopada 1716 roku w Zdunach. Interesował się literaturą i muzyką, pobierał prywatne lekcje muzyki, a następnie uczył się w gimnazjum w Toruniu, gdzie śpiewał w chórze. Po ukończeniu szkoły pracował jako wychowawca syna hrabiego von Dohna-Wartenburg-Leistnau. Studiował teologię na Uniwersytecie w Jenie i około 1740 roku uzyskał tytuł magistra. W 1743 roku został dyrektorem muzycznym szkoły łacińskiej w Kamiennej Górze. Funkcję tę pełnił do 1757 roku, kiedy podjął pracę duszpasterską.

Po pracy na kilku stanowiskach parafialnych w 1763 roku zamieszkał w Prudniku, z którym był związany do śmierci w 1795 roku. Był kapelmistrzem, organistą, nauczycielem, pisarzem, dyrygentem chóru, ewangelickim teologiem i botanikiem. Tworzył utwory muzyczne, w tym kantaty, a także publikował prace o historii Śląska. Pisał między innymi o dziejach i uczonych Kamiennej Góry oraz o lokalnych zabytkach. Wśród jego tekstów muzycznych znalazły się rozważania o echu i o śpiewie podczas nabożeństw.

Na podstawie artykułu „Ernst Daniel Adami” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.