Otto von Garnier

Otto Wladislaus Eduard Konstantin von Garnier był niemieckim wojskowym, który osiągnął stopień generała kawalerii podczas I wojny światowej. Urodził się 1 maja 1859 roku w Prudniku. Służbę wojskową rozpoczął w 1876 roku jako podchorąży 6 Pułku Huzarów im. Hrabiego Goetzena. Później został rotmistrzem sztabu generalnego w Berlinie. W 1897 roku awansował na majora, a w 1903 roku na podpułkownika.

W czasie I wojny światowej dowodził 4 Dywizją Kawalerii, V Korpusem Rezerwowym i VII Korpusem Rezerwowym. Brał udział w walkach o Szampanię, bitwie pod Haelen, bitwie o Liège oraz bitwie nad Sommą. W listopadzie 1914 roku został ciężko ranny pod Ciechanowem, a dwa lata później otrzymał order Pour le Mérite. W marcu 1918 roku wycofał się ze służby i wrócił do Prudnika. Po II wojnie światowej zamieszkał w Hechingen, gdzie zmarł 17 czerwca 1947 roku. Został pochowany w Baden-Baden.

Na podstawie artykułu „Otto von Garnier” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.